സുഭാഷ് ചന്ദ്ര കേസിൽ എൻ.സി.എൽ.ടി അംഗീകരിച്ച പാപ്പരത്ത പരിഹാര പദ്ധതി പ്രകാരം ബാങ്കുകൾക്ക് 0.03 ശതമാനം മാത്രം വീണ്ടെടുക്കാനാകുന്ന വമ്പൻ ഹെയർകട്ട്, വ്യക്തിഗത ഗ്യാരന്റർമാരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട IBC വ്യവസ്ഥകളിലെ ദൗർബല്യങ്ങൾ തുറന്നുകാട്ടുന്നു. ബന്ധപ്പെട്ട പാർട്ടികളുടെ വോട്ടിംഗ്, സ്വതന്ത്ര ആസ്തി മൂല്യനിർണയത്തിന്റെ അഭാവം, ബാങ്കുകളുടെ അപ്പീൽ നീക്കം എന്നിവ ഇന്ത്യൻ വായ്പാ സംവിധാനത്തിന് നിർണായക പാഠമായി മാറുന്നു.
ഇന്ത്യയിലുള്ള വ്യക്തികൾ/കമ്പനികൾ/പങ്കാളിത്ത സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പാപ്പരത്ത നടപടികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഏകീകൃത നിയമാവലിയായ ഇൻസോൾവൻസി ആൻഡ് ബാങ്ക്റപ്റ്റ്സി കോഡ് (IBC) ചട്ടപ്രകാരം എസ്സെൽ ഗ്രൂപ്പ് (Essel Group) സ്ഥാപകൻ സുഭാഷ് ചന്ദ്രയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യക്തിഗത ഗ്യാരന്റി (Personal Guarantees) തർക്കത്തിൽ ദേശീയ കമ്പനി നിയമ ട്രിബ്യൂണലിന്റെ (NCLT) അനുമതിയോടെ പുറത്തുവന്ന ഉത്തരവ് വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിരിക്കുന്നു.
22,006 കോടി രൂപയുടെ ബാധ്യതകൾ കേവലം 6.5 കോടി രൂപയ്ക്ക് ഒത്തുതീർപ്പാക്കാൻ അനുമതി നൽകിയ നടപടി, വായ്പ നൽകുമ്പോൾ ബാങ്കുകൾ ആശ്രയിക്കുന്ന വ്യക്തിഗത ജാമ്യങ്ങളുടെ പ്രയോഗക്ഷമതയെ കുറിച്ചുള്ള പുനർവിചിന്തനത്തിന് കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
സുഭാഷ് ചന്ദ്രയുടെ വ്യക്തിഗത പാപ്പരത്ത (Insolvency) കേസിൽ, കടബാധ്യതകൾ തീർപ്പാക്കാനുള്ള പുനഃസംഘടന പദ്ധതിക്ക് എൻ.സി.എൽ.ടി ഒടുവിൽ അംഗീകാരം നൽകി. ഇതനുസരിച്ച്, നിയമപരമായി സ്ഥിരീകരിച്ച 22,006.57 കോടി രൂപയുടെ ആകെ ക്ലെയിമുകൾക്ക് പകരമായി, കേവലം പ്രോസസ്സിംഗ് ചെലവുകൾ മാത്രം നൽകിയാകും ഇനി ബാധ്യതകൾ തീർക്കുക.
വായ്പ നൽകിയ ബാങ്കുകൾക്ക് വെറും 0.03 ശതമാനം തുക മാത്രമാണ് ഇതിലൂടെ തിരികെ ലഭിക്കുന്നത്. അതായത്, അവശേഷിക്കുന്ന 99.97 ശതമാനം തുകയും വമ്പൻ ‘ഹെയർകട്ടിലൂടെ’ (Haircut) വ്യക്തിഗത ആസ്തികളിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കാൻ ബാങ്കുകൾക്ക് കഴിയാതെ വരുന്നു. പ്രൊമോട്ടറുടെ ഒത്തുതീർപ്പ് വായ്പയെടുത്ത കമ്പനിയുടെ (Principal Borrowers) ബാധ്യത പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കില്ലെങ്കിലും നേരിട്ടുള്ള വായ്പാ തിരിച്ചുപിടിക്കലിന് കനത്ത തിരിച്ചടിയാണ്.
ഇന്ത്യയിലെ പാപ്പരത്ത നിയമത്തിലെ (IBC) നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ പ്രകാരം, വായ്പ നൽകിയവരുടെ സമിതി (CoC) ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ എടുക്കുന്ന വാണിജ്യപരമായ തീരുമാനങ്ങളെ സാമ്പത്തിക മാനദണ്ഡങ്ങൾ മാത്രം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി തടയാൻ ട്രിബ്യൂണലിന് നിയമപരമായി കഴിയില്ല. ഈ പരിമിതി തന്നെയാണ് സുഭാഷ് ചന്ദ്ര കേസിലെ ഉത്തരവിലും പ്രതിഫലിച്ചത്. എങ്കിലും, തുടക്കത്തിൽ ട്രിബ്യൂണൽ ബെഞ്ചിൽ വലിയ ഭിന്നതയ്ക്ക് കാരണമായ ഈ കേസ്, ഒടുവിൽ മൂന്നാമതൊരു അംഗത്തിന്റെ നിർണായക പിന്തുണയോടെയാണ് ഭൂരിപക്ഷ ഉത്തരവായി പുറത്തുവന്നത്.
വ്യക്തിഗതമായി താൻ വായ്പകൾ ഒന്നുംതന്നെ എടുത്തിട്ടില്ലെന്നും, എസ്സെൽ ഗ്രൂപ്പ് കമ്പനികൾക്കായി വ്യക്തിഗത ഗ്യാരന്റി നൽകുക മാത്രമാണ് ചെയ്തതെന്നുമാണ് സുഭാഷ് ചന്ദ്രയുടെ വാദം. മുൻകാലങ്ങളിൽ ഗ്രൂപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥാപനങ്ങൾ വായ്പയുടെ വലിയൊരു ഭാഗം തിരിച്ചടച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന കാര്യവും ഈ പ്രതിരോധത്തിനായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ, റെസൊല്യൂഷൻ പ്രൊഫഷണലിന്റെ (RP) ഇപ്പോഴത്തെ വിലയിരുത്തൽ പ്രകാരം സുഭാഷ് ചന്ദ്രയ്ക്ക് നിലവിൽ വളരെ പരിമിതമായ വ്യക്തിഗത ആസ്തികൾ മാത്രമാണുള്ളത്. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വായ്പയെടുക്കുമ്പോൾ സമർപ്പിച്ച നെറ്റ്വർത്ത് (Net Worth) സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളിലെ കോടികളുടെ ആസ്തിയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഇത് വൈരുദ്ധ്യമായി തോന്നാം. കമ്പനികളുടെ തകർച്ചയെ തുടർന്നുണ്ടായ ആസ്തി മൂല്യത്തകർച്ചയാണ് (Asset Depreciation) ഈ വൻ അന്തരത്തിന് കാരണമായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും, വായ്പ നൽകുമ്പോൾ കാണിച്ച ഈ വലിയ ആസ്തികൾ എങ്ങോട്ട് പോയി എന്ന ചോദ്യം ബാങ്കുകളെയും നിക്ഷേപകരെയും ഒരേപോലെ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നു.
കടം നൽകിയവരിൽ ഭൂരിഭാഗം പേരുടെ പിന്തുണയോടെയാണ്, അതായത് 80.81 ശതമാനം വോട്ട് വിഹിതത്തോടെയാണ് ഈ വിവാദ പാപ്പരത്ത പരിഹാര പദ്ധതി പാസ്സായത്. എന്നാൽ എച്ച്.ഡി.എഫ്.സി ബാങ്ക്, എൽ.ഐ.സി ഹൗസിംഗ് ഫിനാൻസ്, കാനറ ബാങ്ക് തുടങ്ങിയ വായ്പ അനുവദിച്ച പ്രമുഖ ധനകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ വിയോജിപ്പുമായി രംഗത്തുവന്നു. പദ്ധതിയെ അനുകൂലിച്ച വീണ ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ്സ്, ഡയറക്ട് മീഡിയ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അഞ്ച് സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വോട്ട് വിഹിതം മാത്രം 61.78 ശതമാനം വരും. ഇവ സുഭാഷ് ചന്ദ്രയുമായി നേരിട്ടോ അല്ലാതെയോ ബന്ധമുള്ള 'റിലേറ്റഡ് പാർട്ടി' (Related Parties) സ്ഥാപനങ്ങളാണെന്നും, അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവരെ വോട്ടെടുപ്പിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കണമെന്നുമായിരുന്നു ബാങ്കുകളുടെ പ്രധാന വാദം.
എന്നാൽ ഈ എതിർപ്പുകൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കമ്പനി ലോ ട്രിബ്യൂണൽ, വോട്ടെടുപ്പ് നിയമപരമാണെന്ന് ശരിവെക്കുകയായിരുന്നു. ഈ ഉത്തരവിനെതിരെ വായ്പ നൽകിയ ബാങ്കുകൾ ഇപ്പോൾ നാഷണൽ കമ്പനി ലോ അപ്പലേറ്റ് ട്രിബ്യൂണലിനെ (NCLAT) സമീപിച്ചുകഴിഞ്ഞു. വോട്ടുകൾ എണ്ണിയതിലെ ഈ ക്രമക്കേട് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് അപ്പീൽ കോടതിയിൽ അടിയന്തര വാദത്തിനാണ് ബാങ്കുകൾ ഒരുങ്ങുന്നത്.
വ്യക്തിഗത ഗ്യാരന്റർമാരുമായി (Personal Guarantors) ബന്ധപ്പെട്ട നിലവിലെ പാപ്പരത്ത (Insolvency) നിയമങ്ങളിലെ വ്യവസ്ഥാപരമായ വലിയൊരു പോരായ്മയിലേക്കാണ് സുഭാഷ് ചന്ദ്രയുടെ കേസ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. വായ്പയെടുക്കുന്ന വ്യക്തികൾ സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ആസ്തി വിവരങ്ങളെ (Self-declared Assets) മാത്രമാണ് ഇവിടെ നിയമസംവിധാനം പ്രധാനമായും ആശ്രയിക്കുന്നത്. കോർപ്പറേറ്റ് പാപ്പരത്ത നടപടികളിൽ ഉള്ളതുപോലെയുള്ള സ്വതന്ത്രവും സുതാര്യവുമായ ഒരു മൂല്യനിർണയ സംവിധാനം (Independent Asset Valuation) വ്യക്തിഗത ഗ്യാരന്റിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇല്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം സുഭാഷ് ചന്ദ്ര കേസ് വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവന്നതായി ബാങ്കിംഗ് മേഖലയിലെ വിദഗ്ധർ സൂചിപ്പിച്ചു.
കോടികളുടെ വായ്പാ കരാറുകളിൽ ഒപ്പിടുന്ന സമയത്തെ യഥാർത്ഥ ആസ്തി പരിശോധിക്കുന്നതിന് പകരം, വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പാപ്പരത്ത നടപടികളിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ ഗ്യാരന്റർമാർ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന പരിമിതമായ കണക്കുകളെ മാത്രം ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്നത് ഇന്ത്യൻ ബാങ്കിംഗ് മേഖലയ്ക്ക് വലിയൊരു തിരിച്ചടിയും പാഠവുമാണ് നൽകുന്നത്. വ്യക്തിഗത ഗ്യാരന്റി നിയമങ്ങളിൽ അടിയന്തരമായ ഭേദഗതികൾ വരുത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയാണ് സുഭാഷ് ചന്ദ്രയ്ക്കുള്ള 99.97 ശതമാനം ഹെയർകട്ട് ഉത്തരവ് അടിവരയിടുന്നതെന്നും വിദഗ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
Read DhanamOnline in English
Subscribe to Dhanam Magazine