ഇന്ത്യ തങ്ങളുടെ രണ്ട് പ്രധാന വ്യാപാര പങ്കാളികളായ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ (EU), അമേരിക്ക (US) എന്നിവരുമായി ഒരേസമയം പുതിയ വ്യാപാര കരാറുകളിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുകയാണ്. ഇവ രണ്ടും ഘടനയിലും ലക്ഷ്യത്തിലും കാര്യമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ പുലർത്തുന്നതാണ്.
യൂറോപ്യൻ യൂണിയനുമായുള്ളത് വർഷങ്ങളായി ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ഒരു സമ്പൂർണ സ്വതന്ത്ര വ്യാപാര കരാറാണ് (FTA). ഇത് വ്യക്തമായ തർക്ക പരിഹാര സംവിധാനങ്ങളുള്ളതും ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളതും നിയമപരമായി ബാധ്യസ്ഥവുമാണ്. എന്നാൽ അമേരിക്കയുമായുള്ളത് ഒരു ഇടക്കാല വ്യാപാര ചട്ടക്കൂടാണ് (Interim Framework). വേഗതയ്ക്കും ഫ്ലെക്സിബിലിറ്റിക്കും മുൻഗണന നൽകുന്ന ഈ സംവിധാനം എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓർഡറുകളെയും ഭാവി ചർച്ചകളെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇ.യു കരാർ പ്രകാരം തുണിത്തരങ്ങൾ, തുകൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ, രത്നങ്ങൾ തുടങ്ങി ഇന്ത്യയുടെ തൊഴിലധിഷ്ഠിത മേഖലകളിലെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് സീറോ താരിഫ് (Zero Tariff) അഥവാ നികുതിയില്ലാത്ത കയറ്റുമതി സാധ്യമാകും. എന്നാൽ യുഎസ് കരാറിൽ പരസ്പരമുള്ള നികുതി നിരക്ക് 18 ശതമാനമായി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഫാർമ, വിമാന ഭാഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ അധിക ഇളവുകൾ ലഭിക്കുന്നത് കർശനമായ നിബന്ധനകൾക്കും പരിശോധനകൾക്കും വിധേയമായിരിക്കും.
ഇ.യു കരാർ പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദമായ ഉൽപ്പാദനം, തൊഴിൽ നിയമങ്ങൾ, സുസ്ഥിരത എന്നിവയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. ഇതിനായുള്ള സാങ്കേതികച്ചെലവ് ചെറുകിട കമ്പനികൾക്ക് വെല്ലുവിളിയായേക്കാം. അതേസമയം, യുഎസ് കരാർ കൂടുതൽ തന്ത്രപരമായ സാങ്കേതിക സഹകരണത്തിനാണ് (Strategic Tech Cooperation) ഊന്നൽ നൽകുന്നത്. ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ, സെമികണ്ടക്ടറുകൾ (GPUs), സപ്ലൈ ചെയിൻ സുരക്ഷ എന്നിവ ഇതിൽ പ്രധാനമാണ്.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഇ.യു കരാർ ഇന്ത്യയുടെ പരമ്പരാഗത കയറ്റുമതി മേഖലകൾക്ക് വലിയ ആശ്വാസം നൽകുമ്പോൾ യുഎസ് കരാർ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയ്ക്കും അത്യാധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യകൾക്കുമാണ് മുൻഗണന നൽകുന്നത്.
India signs dual trade frameworks with EU and US, targeting traditional exports and advanced tech collaboration.
Read DhanamOnline in English
Subscribe to Dhanam Magazine