ഇന്ത്യയിൽ 1969-ലെ 'രജിസ്ട്രേഷൻ ഓഫ് ബർത്ത്സ് ആൻഡ് ഡെത്ത്സ് ആക്ട്' പ്രകാരം മരണം രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുന്നത് നിർബന്ധമാണ്. ഇൻഷുറൻസ് ക്ലെയിമുകൾ, പ്രൊവിഡന്റ് ഫണ്ട്, മ്യൂച്വൽ ഫണ്ടുകൾ, ഡീമാറ്റ്/ഓഹരി നിക്ഷേപങ്ങൾ, വസ്തുവകകളുടെ കൈമാറ്റം, ആദായനികുതി റിട്ടേൺ സമർപ്പണം, ബാങ്ക് വായ്പകൾ എന്നിവ തീർപ്പാക്കുന്നതിന് അവിഭാജ്യമായ നിയമപരമായ രേഖയാണിത്.
രജിസ്റ്റർ ചെയ്യേണ്ട രീതി: മരണം സംഭവിച്ച പ്രദേശത്തെ മുൻസിപ്പൽ കോർപ്പറേഷൻ, മുൻസിപ്പാലിറ്റി, അല്ലെങ്കിൽ പഞ്ചായത്ത് തുടങ്ങിയ തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലാണ് മരണം രജിസ്റ്റർ ചെയ്യേണ്ടത്. പോർട്ടൽ സൗകര്യമുള്ള തദ്ദേശ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ഓൺലൈനായും അപേക്ഷ സമർപ്പിക്കാം. മരണം ആശുപത്രിയിലാണ് സംഭവിക്കുന്നതെങ്കിൽ, മരണകാരണം വ്യക്തമാക്കുന്ന മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ആശുപത്രി അധികൃതർ നൽകുകയും വിവരങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.
ആശുപത്രിയിൽ നിന്നുള്ള മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ മരണകാരണ സാക്ഷ്യപത്രം.
മരിച്ച വ്യക്തിയുടെ പേര്, ജനനത്തീയതി, ജനനസ്ഥലം എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള പൂർണ വിവരങ്ങൾ.
മരണം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയുടെ പൂർണ തിരിച്ചറിയൽ രേഖകൾ.
യഥാവിധി പൂരിപ്പിച്ച അപേക്ഷാ ഫോറവും അനുബന്ധ രേഖകളും.
'രജിസ്ട്രേഷൻ ഓഫ് ബർത്ത്സ് ആൻഡ് ഡെത്ത്സ് (അമെൻഡ്മെന്റ്) ആക്ട്' പ്രകാരം വൈകിയുള്ള മരണ രജിസ്ട്രേഷനുകൾക്ക് 2006 ഒക്ടോബർ 1 മുതൽ കർശന നിയന്ത്രണങ്ങൾ നിലവിൽ വരും. മരണം സംഭവിച്ച് ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷവും രണ്ട് വർഷത്തിനുള്ളിലുമാണ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ, ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് മജിസ്ട്രേറ്റ് (DM), സബ് ഡിവിഷണൽ മജിസ്ട്രേറ്റ് (SDM) അല്ലെങ്കിൽ അംഗീകൃത എക്സിക്യൂട്ടീവ് മജിസ്ട്രേറ്റിന്റെ ഉത്തരവ് ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ രണ്ട് വർഷത്തിൽ കൂടുതൽ വൈകുന്ന രജിസ്ട്രേഷനുകൾക്ക് ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് ജുഡീഷ്യൽ മജിസ്ട്രേറ്റിന്റെ (JMFC) ഉത്തരവ് തന്നെ നിർബന്ധമാകും.
Read DhanamOnline in English
Subscribe to Dhanam Magazine